Vanachter donkere glazen kijk ik de wereld in, maar ziet de wereld mij dat niet doen, overzie ik voldoende om mij veilig te kunnen rondbewegen, maar hou ik focus … op dichterbij mezelf.
Categorie: #033woorden
Vitamine Zee
Zon, zand & brandingzwieren is volgens mij de beste manier om beterschap te vieren.
Koortsvrij gloeiend met frisse lucht in de longen & beweging in het lijf.
Strand. Je bent me dierbaar.
U vraagt …
“Kom maar door met die bloemen!”, zeg ik met griepstem als de bezorgdienst voor de deur stopt … en bij de buren aanbelt.
Niet lang daarna staat schrijfmaatje Onno voor mijn deur …
Burenliefde
Als de bel gaat staat de buurman voor de deur met in zijn handen een bord hete linzensoep.
De buurvrouw hoorde mij hoesten, dus ik moet gezonds eten.
Mijn stem is zoek …
(geen) Stadsmens
Ochtendrondje met de hond. Een tjiftjaf. Gedreun van verkeer op de snelweg. Fietsers. hardloopster. Opkomende zon bij de vijver van Emiclaer. Ik ben geen stadsmens, maar voel me er vandaag thuis.
Durf!
Muurbloempjes zijn te verlegen om hun schoonheid te openbaren. Gelukkig heeft de bloeiende akelei naast ons huis daar geen last van. Hij straalt in het zonlicht en maakt de wereld nog mooier.
Kunsthal KAdE
Vandaag bezocht ik (eindelijk) de solotentoonstelling ‘Inside Out’van Mona Hatoum in Kunsthal KAdE.
Indrukwekkend werk. Pijnlijk actueel.
Zoals deze wereldbol. Hot Spot. Vlammend rood als in opwarming en onrust en conflict.
Denk!
Vragen zijn vaak interessanter dan antwoorden. Om een voorbeeld te geven: wat bedoelt Maona Hatoum met dit kunstwerk? Ik kan je natuurlijk haar antwoord uit de expositiegids geven, maar wat denk je zelf?
Verbeelding
Na het bezoeken van haar expositie lees ik in de expositiegids wat Mona Hatoum met haar kunstwerken bedoelt. Ik gebruik graag eerst mijn fantasie voor ik de uitleg van de kunstenaar krijg.
Oranje Onder!
Mijn moeder is een socialist in hart & nieren en principieel Republikein, dus draaide ik de bovenlaag van de Oranje TomPouce voor haar om.
Zo kon ze onbesmuikt meesmullen van dit lekkers.
Wat het is
Hartverwarmend waren de momenten dat jonge kinderen in hun portemonneetje zochten naar wat kleingeld voor ons trommeloptreden op Koningsdag.
De wereld is helemaal niet rot. Volwassenen doen alleen maar zo.
Principes
Koningsdag, ik ben er niet van, want Republikein.
Behalve als we optreden op de kleedjesmarkt!
Dan pak ik mijn trommel op en trek een oranje-achtig outfitje aan.
Ook dát is een principe.
#DuoLingo
Na een reeks lessen over wie aardig, grappig en/of serieus is in het Spaans, zegt Flagstaff: “¡Al die meningen! In het bos is het simpel, daar is een beer gewoon een beer.”
Bossie dankjewel
Ik vond dat ik wel een bloemetje had verdiend, dus daar heb ik mijzelf op getrakteerd.
Nadeel is dat ik ze zelf moet betalen, voordeel dat ik ze zelf kan uitkiezen.
Mi jardin
Mijn tuintje ontpopt zich als een kleine, edoch strijdvaardige mens- en diervriendelijke ‘rebel with a cause’: laten zien hoe mooi de wereld kan zijn.
Ik denk dat ik hier blijf.
Altijd.
Ontmoeting
In de supermarkt spreekt een onbekende meneer me aan.
“U lijkt sprekend op mijn vader. Ik wordt er helemaal emotioneel van.”
“Is hij onlangs overleden?”
De meneer knikt. “Ik mis hem zo.”
Blikvanger
Toen ik jong was, voelde het of ik in de gaten werd gehouden. Dat iets of iemand voortdurend naar me keek. Nu vraag ik me af of dit slechts een illusie was.
Wat nou afstand?
Vroeger stuurden we onze correspondentie tussen Nederland en Nigeria met de medewerkers van de Leprastichting mee.
Nu speel jij piano voor me terwijl we beeldbellen tussen Vlissingen en Amersfoort.
#NothingIsPermanentInLifeAllExceptForChange* [Stephen Marley]
Applaus
Vanachter mijn keukenraam applaudisseer ik voor de man die het na verschillende pogingen gelukt is om te fietsen.
Hij komt van ver en ik wens hem dat hij nog veel verder komt.
Heel gewoon
In de Wessel Ilckenstraat laat een vrouw haar haas uit. Op station Schothorst staat een man met een papagaai op zijn schouder. In Amersfoort kijk ik nergens meer gek van op.
Liefdesverdriet
Wind geselt op het Hof het kapsel van de bruid. De bruidegom vlucht onder een kapotgeslagen paraplu. De fotograaf staat er verloren bij. Het is een stormachtig begin van hun huwelijk.
Sjans
Op jouw vraag of de kruk naast mij nog vrij is, antwoord ik gevat dat ik die voor jou heb bewaard.
“Dat hoopte ik al”, antwoordt jij en schuift nog iets dichterbij …
Gejat
“Je bent geweldig,” zei ik tegen het meisje dat op de Hof een tosti bracht. Haar reactie heb ik gejat. Als ik nu een complimentje krijg, antwoord ik: “Vaak gehoord, blijft leuk.”
Zelf
Er is een stronk aangespoeld. Een sterk stuk hout dat stormen heeft weerstaan en geen ruimte geeft voor fantasieën of verhalen. Het is wat het is. Heeft genoeg aan zichzelf. Stoere stronk.
Een weekendje Texel leverde ook nog het volgende #033je op:
Sneu
De zeehond doet met z’n laatste krachten een wanhopige poging het water te bereiken. Om hem heen sneu volk dat met mobieltjes foto’s maakt van het drama op het strand. Ramptoeristen, bah!
Vlees
Mijn nieuwe collega is hunter. Hij vindt alles wat iemand zoekt.
“Als jij mij zegt wat je voor vlees wilt, zorg ik dat je precies dát krijgt.”
Dusss … who needs datingapps?!?
Kapsones
De merel in de voortuin heeft geen aandacht meer voor stukjes appel. Hij verzamelt blaadjes en takjes en fluit ’s avonds hoog in de boom naar het mooiste vrouwtje uit de wijk.
Vriendschap
Zondag langs de IJssel gewandeld met drie jeugdvrienden. Herinneringen opgehaald en bijgepraat over het heden. We hadden elkaar lang niet gezien. Soms verdwijnt vriendschap in de tijd, soms weerstaat die de jaren.
Bedgezel
Hij praatte niet, at niet, snurkte niet, poepte niet, zette de kliko niet buiten, kookte nooit, repareerde niks en mocht toch altijd tussen mijn ti*ten slapen.
Aap. Was (!) 30 jaar mijn bedgezel.
Zinloos geweld
Na een boek waarin de aangrijpende gruweldaden mij terug slingerden naar trauma’s van een ooit op vredesmissie uitgezonden ex-lover, vind ik een lieveheersbeestje in mijn logeerbed.
Oorlog is altijd zinloos geweld.
Voor Studio Oinc™ maak ik ‘Jouw LievelingsDier’ Dit lieveheersbeestje is één uit de serie ’tuindiertjes’.
Kleurrijk
Lang leve de schrijvers, de kunstenaars, de dromers, de paradijsvogels, de mensen die hun eigen weg volgen, heel dichtbij of juist heel ver weg. Zij zorgen voor de kleur in ons bestaan.
Preuts
De storm heeft het afdekzeil de achtertuin doorgeblazen. Naakt staat het tuinsetje in de kou. Preuts klapt de stoel zich verder in. De tafelpoten blijven fier overeind. Die schamen zich voor niemand.
Haai
De klimaatverandering neemt in het Robbeknolerf extreme vormen aan. Na slagregens en overstroming van de straat, hangen er vissen in de boom. Bewoners hebben een haai gezien, maar daarvoor ontbreekt bewijs.
Gejuich
Elke plek heeft z’n eigen geschiedenis, dat fascineert me. Op het voetbalveld van VVZA werd zondag in de 94e minuut het winnende doelpunt gescoord. Het gejuich was in heel Amersfoort te horen.
